| تبليغات | X |
در لابه لای خاطرات گمشده ام
به دنبال چیزی می گردم
ان قدر انها را مرور کرده ام
که رنگ تمامشان
از رو رفته است!
وتمام شعرهایم
معنی عشق را از یاد برده است.
اخرین صفحه را می گشایم
با این امید
که بیابم
گمشده خود را..........
ولی وقتی تو ازم پرسیدی چند تا دوسم داری گفتم : یکی !!!
میدونی چرا ؟
چون قوی ترین و بزرگترین عددیه که میشناسم ...
دقت کردی که قشنگترین و عزیز ترین چیزای دنیا همیشه یکین ؟
"ماه یکیه ... خورشید یکیه ... زمین یکیه ... خدا یکیه ... مادر یکیه ... پدر یکیه ... تو هم یکی هستی ..."
وسعت عشق من به تو هم یکیه ... پس اینو بدون از الان و تا همیشه :
"یکی دوست دارم"
دیگر جا نیست ــ
قلبت پر اندوه است!
اسمانهای تو ابی رنگی را از دست داده اند.
زیر اسمانی بی رنگ و جلا زندگی می کنی،
بر زمین تو
ــ باران ــ
چهره عشق هایت را پر ابله می کند.
پرندگانت همه مرده اند ــ
در صحرایی بی سایه ــ
و بی پرنده زندگی می کنی.
دیگر جا نیست ــ
قلبت پر اندوه است!
چون کودکی، بی پناه و تنها مانده ای
از وحشت ،
می خندی ــ
و غروری کودن از گریستن پرهیزت می دهد.
این است انسانی که از خود ساخته ای ،
از انسانی که من دوست می داشتم ــ
که من دوست می دارم.
دوشادوش زندگی ــ
در همه نبردها جنگیده بودی،
و اکنون ــ
ناتوان و سرد ــ
مرا در برابر تنهایی به زانو در می اوری.
دیگر جا نیست ــ
قلبت پر اندوه است !
می ترسی ــ
به تو بگویم ــ
تو از زندگی می ترسی ،
از مرگ بیش از زندگی ،
و از عشق بیش از هر دو می ترسی!
به تاریکی نگاه می کنی،
از وحشت می لرزی،
و مرا در کنار خود از یاد می بری.
